|
Torakel |
|
Torakel 10 Mei/juni 2010
Door Dick Schoof en Henny Smid
Dick en Henny geven een eigentijdse blik op wat er nu speelt aan de hand van de oerbeelden uit de Tarot. Het zal verkeren.
In de lente maak je schoon schip en komt het eeuwige verlangen naar de Hof van Eden weer naar boven. In de vorige Torakel is hier uitgebreid op ingegaan. In ons gewone bestaan dienen we echter zelf vreugde en geluk te scheppen. Een opgave die elke dag weer terug komt.
Leef met elan De kaart van de Geliefden is onder meer bekend als de keuzekaart. Telkens opnieuw bewust kiezen voor wat gedaan moet worden en wat juist is. In liefde voor jezelf en de ander, waarbij je zoveel als mogelijk je hart volgt. Het is een grootse menselijke taak waarbij je al je talenten nodig hebt. Vaak gaat ons dat in het voorjaar in de zich ontwikkelende natuur wat makkelijker af. De velden worden geploegd, de knollen en bollen gepoot, het zaad wordt gezaaid enzovoort. Veel zal volgens een normaal natuurlijk verloop verder gaan. Het voorbereidende werk is dus gedaan en het wachten is op een rijke oogst. Er valt nog meer te doen zoals op tijd schoffelen, maar dat houden we goed in de gaten. Als je niet daadwerkelijk zelf op het land werkt is het in je eigen leven overdrachtelijk bedoeld. Dus kijk maar eens of je met nieuw elan aan de slag bent gegaan. Als je ingedut bent, schud je zelf dan wakker. Kom op, het is lente en de vogels vliegen uit!
Volg je oprechte gevoel De Koning van Bokalen valt samen met Koning Amfortas uit de Arthur-legende. Hij is befaamd vanuit het verhaal van Ridder Parsival, een van de graalridders van de ronde tafel. Dit verhaal is in een drietal historische versies bekend, maar het gaat kortweg om het volgende. De moeder van Parsival heet Herzeloyde ofwel hartenleed. Haar man en beide andere zonen zijn tijdens een toernooi gesneuveld. Ze is met haar jongste zoontje diep in een afgelegen en eenzaam bos gaan wonen om te voorkomen dat hij ooit ridder zou worden. Als de naïeve Parsival achttien jaar is ontmoet hij bij toeval een vijftal ridders. Hij is zeer onder de indruk en smeekt zijn moeder om hem naar het Koninklijke hof te laten gaan. Ze beseft dat ze hem niet tegen kan houden en haar hart breekt opnieuw. Het bloed kruipt toch waar het gaan kan. Zijn oom Gornomant die daar ook is, geeft hem het nadrukkelijke advies mee dat een ware ridder niet meer hoeft te praten dan nodig is en vooral zo weinig mogelijk vragen moet stellen. Aan het hof van koning Arthur wordt Parsival twee jaar geoefend in het ridderschap en op het einde door Arthur tot ridder geslagen. Hij begint onmiddellijk met zijn zoektocht naar de Graal. Na een aantal omzwervingen komt hij onverwachts bij een burcht waar Amfortas leeft die hem voor de nacht onderdak aanbiedt. Tijdens het gastmaal verschijnt er een vreemde processie. Drie jonkvrouwen dragen respectievelijk een fiere erelans, een waardige erebokaal en de hoofdschotel, de maaltijd van die dag. Van belang is verder om te weten dat Amfortas aan een zeer zware verwonding lijdt die veel verzorging vereist. Parsival kijkt dit alles met grote verwondering aan, maar vraagt niets. Als hij de volgende ochtend wakker wordt is het kasteel leeg en hij vertrekt stilletjes op zijn paard. Na een dag te hebben gereden voelt hij niettemin dat er iets niet klopt. Hij begint te vermoeden dat hij vanuit zijn verwondering toch de ultieme vraag had moeten stellen. Waar dienen die lans en beker voor? Hij keert om, maar waar hij ook zoekt, hij vindt de burcht niet meer terug. De zoektocht naar de graal gaat daarna lange jaren met allerlei avonturen onverminderd door.
Geslaagde zoektocht Tweeëntwintig jaar later vinden de gepokte en gemazelde ridders Bors, Galahad en Parsival de Graalburcht gezamenlijk toch weer terug. Ze zijn goed voorbereid, weten de juiste vraag te stellen en alles keert zich ten goede. De zoektocht is geslaagd. Parsival is de ridder die zijn gevoel uitdraagt. Gevoelens zijn in eerste instantie woordloos en het vergt dikwijls tijd om ze onder woorden te brengen. Het kunnen ook verwarde emoties zijn die verheldering behoeven. Galahad gaat af op zijn intuïtie. Intuïtie is nooit dwingend, je kunt er je oren voor sluiten. Het vergt rust om er naar te luisteren. Bors is de praktische volhouder die het allemaal op aarde wil neerzetten.
Verkiezingen De grote wond van Amfortas is dat hij zijn gevoel heeft buitengesloten. Dat is een ramp. Je wordt dan een robot zonder bezieling, daarmee gaat je mooie domein naar de knoppen en je krijgt er lichamelijke klachten van. Amfortas wist dat en zocht hulp. Hij moest terug naar zijn kinderlijke onbevangenheid. In deze versie volgt de wijs geworden Parsival hem op en komt het land weer tot bloei. Allegorisch is hij dan de herboren Koning Amfortas. In een ander verhaal wordt Amfortas zelf weer helemaal beter. Op 9 juni gaan we stemmen en gaan we voor de kostbare oogst van kaart zeven. Je kunt kiezen wie je wilt, ook degene, die in feite alleen gaat voor zijn of haar eigen hachje. Dit laatste is wel slecht voor de gemeenschap en ons land. Het is beter te gaan voor een rijpe Koning van Bokalen. Volg in alles je oprechte en zuivere gevoel, luister naar je intuïtie en doe wat juist is.
HOME: klik HIER voor beginpagina
|







|
Centrum voor Tarot |